En dat noemen ze winter...

Overdag 25 tot 30 graden en 's nachts 15 tot 20. Dat noemen ze winter hier in Mozambique. Normaal is het strand tijdens de weekenden overladen met locals, maar nu niet want het is veel te koud.
Wij liggen hier lekker in badkleding aan het strand te genieten van het uitzicht op zee en de vele kleurrijke verschijningen die langskomen. 'Hello my friend, how are you? I've got nice bracelets, shorts. Special price for you!' Hoe vaak we al 'No thank you' hebben gezegd...
Wat trouwens niet betekent dat we niks gekocht hebben, want je wordt hier overladen met leuke en ook mooie souvenirs. We hopen dat het straks allemaal in onze tassen past!

De afgelopen twee en een halve week hebben we doorgebracht in Tofo, Mozambique. Dit gebied behoort tot een van de meest ontwikkelde delen van Mozambique, al merk je hier niet heel veel van. Er zijn wel veel hotelletjes en restaurantjes, maar de lokale bevolking woont nog steeds grotendeels in rieten huisjes waarvan slechts een aantal met elektriciteit en stromend water.

Nu we langere tijd op 1 plek gezeten hebben, krijg je ook een beetje een idee hoe dat het dagelijkse leven hier voor de mensen is. De meeste hotels en restaurants worden gerund door mensen uit Europa en Zuid-Afrika die hier hun eigen business opzetten. Doordat het klein is leer je deze mensen snel kennen en zie je ze vaak. Het begint een beetje als een thuis te voelen. Maar ouders maak je geen zorgen, we zouden hier niet willen wonen!
De mensen die hier iets opstarten moeten hard werken voor hun geld en kunnen nooit weg aangezien de Mozambikanen die voor ze werken horeca niet in hun bloed hebben zitten. Hoe goed ze het ook bedoelen, ze weten niet goed hoe ze met toeristen om moeten gaan.

Wat we hier vooral gedaan hebben is relaxen.. Lekker bijkomen van de intensieve reis die we gemaakt hebben en opladen om straks weer fris aan de slag te kunnen. Natuurlijk kwamen we hier ook om te duiken, al is dit door de ruwe zee, het slechte zicht en de grote duikgroepen (10 personen per groep) vrij beperkt gebleven. Tot onze grote vreugde hebben we wel alle (zelfbedachte) big 5 onder water gezien!
We hadden de witte haai, bultrugwalvissenen en manta's al gezien. Daarnaast stonden dolfijnen en walvishaaien op ons lijstje. Tijdens onze eerste week hebben we snel een 'ocean safari' gepland waarbij je met een boot de zee op gaat om wildlife te spotten en in het bijzonder de walvishaai. Helaas waren deze al een aantal maanden niet meer gespot en hadden we de hoop hierop eigenlijk al een beetje opgegeven. Wat niet wegnam dat we verwend werden met veel walvissen en snorkelen met dolfijnen!
Een aantal dagen geleden zaten we met iemand te kletsen die doodleuk vertelde dat hij die middag walvishaaien had gezien. Ze zijn terug! In het hele dorp gonsde het ervan, 'The whale sharks are back!'
Dit was onze laatste kans. Hup naar de duikschool en een 'ocean safari' geboekt. En ja, we kunnen nummer 5 nu ook aantikken want we hebben zo'n 5 keer naast een aantal gigantische walvishaaien gezwommen. Kippenvel!

Naast al het zeeleven hebben we ook genoten van de cultuur hier. Local dinners, kajaktrips, varen op een Dhow (lokale zeilboot), quadbiken en yoga bij onze nieuwe vrienden Dominique en Tyrone.
Het wordt nog raar om morgen afscheid te gaan nemen van de mensen waar we zo lang bij hebben verbleven!
We kijken er nu wel weer naar uit om naar huis te gaan. Lekker in ons eigen huisje en bed, de familie en vrienden weer zien... Wat zijn die 2 maanden voorbij gevlogen!